Voorpublicatie – Leidinggeven is een vak

Posted on nov 16, 2016 in Anderen leiden, Vakmanschap

leidinggeven-is-een-vak

Een korte voorpublicatie uit het ebook “Leidinggeven is een vak”. Over misschien wel het moeilijkste onderwerp; kwetsbaarheid. 

Hoe anders is dat als je naar je werk moet en je dus zeker andere mensen tegen gaat komen. Mensen die ook nog van alles van je verwachten. Je eigen leidinggevende, je team, andere collega’s en klanten. Nog voor je ontbijt op is, heb je in je hoofd alle rampscenario’s voor de dag al doorgenomen. Die projectvergadering wordt natuurlijk niks. Dat 1-op-1 gesprek met klant X had ook nooit voor vandaag gepland moeten worden. En alsof het nog niet erg genoeg is; aan het einde van de middag is er een borrel voor een 25-jarig jubileum. Moet je nog leuk doen ook. Terwijl je de rampscenario’s doorloopt, neem je waarschijnlijk ook onbewust het besluit dat je niemand gaat vertellen van je rotdag. Met jou gaat het altijd goed, dus adem in en gaan.

In alle interviews kwam op een zeker moment het thema kwetsbaarheid aan de orde. Over hoe noodzakelijk ruimte voor kwetsbaarheid is en tegelijkertijd hoe moeilijk het is om je kwetsbaar op te stellen. Dat er toch nog altijd een stempel van zwakte op zit. Ook als iedereen vindt en gezegd wil hebben dat het heel menselijk is. Hoe moeilijk het is om je kwetsbaarheid te laten zien, blijkt bijvoorbeeld uit deze quote (niet van één van de geïnterviewden overigens). “Ik ga niet overal zitten huilen, hoor.” Nee, dat lijkt me ook niet. Overal maar gaan zitten huilen is ook niet hetzelfde als kwetsbaarheid tonen. Dat laatste gaat over jezelf echt laten zien, met alle ups en downs. Niet altijd alleen maar de vrolijke en de joviale kant, maar ook de rotdag er laten zijn. Dat je durft te zeggen dat je ook niet weet waarom het vandaag even wat minder is, maar dat je wat meer tijd of ruimte op prijs zou stellen. Of extra koffie.

Het thema kwetsbaarheid levert mooie en tegelijkertijd paradoxale gesprekken op. Het is een uitgesproken wens van de leidinggevenden die ik sprak dat iedereen in zijn of haar team dat durft te laten zien. Als het over henzelf gaat is het toch een wat ander verhaal. Het is een stuk minder vanzelfsprekend om ook als leidinggevende kwetsbaar te zijn. Op zich is dat natuurlijk heel begrijpelijk. Het team kijkt naar jou voor richting en sturing. Dan komt een rotdag gewoon niet zo goed uit. Maar wat nou als het een rotmaand is? Of een rotjaar? Er zijn voldoende omstandigheden die je kunt bedenken die langere tijd impact op je kunnen hebben. Op het werk en zeker ook daarbuiten. Omstandigheden die niet met een uurtje extra slaap of sporten zijn op te lossen. Ga je dan een maand mooi weer spelen? Of zelfs een jaar?

Dat is waar het lastig wordt om er voor jezelf een andere standaard op na te houden dan voor je team. Zoals gezegd kijkt men naar jou. Niet alleen voor heel concrete dingen, maar ook voor het voorbeeld van “hoe wij hier de dingen doen”. Dat zijn de ongeschreven regels die vooral zichtbaar en voelbaar zijn. De mensen om je heen zullen zien en voelen dat er iets is. Iets dat een grote impact op jou heeft, maar waar desondanks niet over gesproken wordt. Door niet open te zijn over wat er aan de hand is, geef je als voorbeeld dat kwetsbaarheid een no go is. Precies het tegenovergestelde dus van wat als wenselijk gezien wordt. Bedenk ook dat er natuurlijk wel over gepraat wordt, alleen pas wanneer je er niet bij bent. Dat leidt al gauw tot grote verhalen en voorbarige conclusies.

Het ebook “Leidinggeven is een vak” kun je niet meer downloaden. Neem contact met me op als je meer informatie wilt over dit e-book. 

Leave a Reply